ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΔΥΝΑΜΙΚΗ

---

ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2004

---

ΤΙΤΛΟΙ ΠΕΡΙΛΗΨΕΩΝ

  

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 1η

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΟΥΤΣΟΣ
Η "ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ" ΠΕΘΑΙΝΕΙ - ΖΗΤΩ Η ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 2η

BETTY DENZLER
ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΗΔΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΗΣ LITZA GUTTIERES - GREEN "ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ"

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 3η

ANDREAS GIANNAKOULAS
ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΙΚΉ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 4η

JACK NOVICK
Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΦΗΒΟΥΣ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 5η

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΟΥΤΣΟΣ
Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΝΙΓΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 6η

NINA FAHRI
Ο ΔΥΝΗΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 7η

ROBERTO P. NEUBURGER
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 8η

HANNA SEGAL
Ο ΨΥΧΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΗ/ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ: ΜΗ ΜΑΘΑΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ - ΧΙΡΟΣΙΜΑ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ Η 11Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 9η

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΜΙΓΟΣ
Η 'ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ' ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 'ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ' ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 10η

ANTOINE COREL
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

  

  

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 1η

Η "ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ" ΠΕΘΑΙΝΕΙ - ΖΗΤΩ Η ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΟΥΤΣΟΣ
Από καιρού λέγεται ότι έχει υπάρξει απώλεια ταυτότητας της ψυχανάλυσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ποικίλες επιστήμες να έχουν ενοποιηθεί σ' ένα σύνολο υπό την επωνυμία της 'ψυχανάλυσης'. Τα διαρκή ερωτήματα ως προς το τι είναι η ψυχανάλυση και η συγκέντρωση ενώπιόν της ενός ανεξέλεγκτου πλέον όγκου ερωτημάτων, σαν αποτέλεσμα της έλλειψης πειστικών απαντήσεων, έχει οδηγήσει σε μία κρίση η οποία είναι αδύνατον να αγνοηθεί έτι περαιτέρω. Αυτό, βέβαια, είναι απόλυτα κατανοητό, λαμβανομένου υπ' όψιν των αντικειμενικών δυσκολιών που ενέχει η Φροϋδική μεταψυχολογία, σε συνδυασμό με ανεπαρκείς εκπαιδευτικές αναλύσεις και φλέγοντα ζητήματα επαγγελματικής φύσης ενός εκάστου 'αναλυτή'. Όλ' αυτά όμως φαίνεται να υποχωρούν: μία νέα γενιά ψυχαναλυτών είναι αποφασισμένη να εντρυφήσει ξανά στα κείμενα του Freud, με την πεποίθηση ότι η ψυχανάλυση δεν μπορεί να είναι το υποπροϊόν μιας άλλης επιστήμης, όπως, φερ' ειπείν, της ψυχολογίας ή της νευρολογίας.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 2η

ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΗΔΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΗΣ LITZA GUTTIERES - GREEN "ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ"
BETTY DENZLER
Στην εργασία της αυτή, η συγγραφεύς σχολιάζει επί της ομωνύμου εργασίας η οποία δημοσιεύτηκε στο παρόν περιοδικό τον Ιούνιο του 2002. Η συγγραφεύς εγείρει σημείο προς σημείο μερικές από τις πλέον σημαντικές ερωτήσεις που αφορούν το 'θηλυκό' και το 'αρσενικό' στις ποικίλες εκφάνσεις τους και προσπαθεί να προάγει την κατανόησή τους επικεντρούμενη κατά βάση στις θεωρητικές θέσεις του Winnicott. Η εργασία στηρίζεται κυρίως στην έννοια της 'ικανότητας για γνησιότητα' και κατ' επέκταση στην ικανότητα να κατέχει κανείς πραγματικά χαρακτηριστικά θηλυκότητας ή αρρενωπότητας που προκαθορίζουν την σεξουαλικότητα του/της καθώς και την εν γένει σεξουαλική ταυτότητα του ατόμου κατά πολύ περισσότερο από την ευθεία αναφορά στο σύμπλεγμα του ευνουχισμού ή, ενδεχομένως σε δοσμένα γενετικά χαρακτηριστικά. Η συνάρτηση μιας τέτοιας ικανότητας από την μητέρα-περιβάλλον και την δική της κατοχή ή έλλειψη ενός 'πραγματικού' στήθους είναι ο ουσιαστικότερος καθοριστικός παράγοντας.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 3η

ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΙΚΉ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ANDREAS GIANNAKOULAS
Ο συγγραφέας αυτής της εργασίας εξετάζει λεπτομερώς όλες τις μέχρι τούδε μείζοντες θεωρητικές προσεγγίσεις επί του ζητήματος της παιδικής σεξουαλικότητας, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί με επίκεντρο την Φροϋδική-θεωρητική και περιγραφική-αρχιτεκτονική δόμηση του ψυχισμού. Συγκεκριμένα, υπεισέρχεται στους τρόπους με τους οποίους οι ποικίλες εκφράσεις του Οιδιπόδειου Συμπλέγματος έχουν εξεταστεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες και πέραν κάθε αμφιβολίας έχει φανεί η τεράστια σημασία της πρωταρχικής σκηνής και όλων όσων αυτό συνεπάγεται για την εξέλιξη της παιδικής ψυχολογίας. Πράγματι, αυτή είναι η ενεργός δύναμη,, η οποία επεκτείνεται από τον χώρο της παιδικής σεξουαλικότητας στις περιοχές που αντιστοιχούν στις σεξουαλικές θεωρίες και τις φαντασιώσεις των παιδιών, καθώς επίσης στη μορφοποίηση των σεξουαλικών σχέσεων της ενήλικης ζωής. Όμως, αυτή καθ' αυτή η γονεϊκή σεξουαλικότητα και η εξ αυτής συνεπαγόμενη σχέση του γονεϊκού ζεύγους σε συνδυασμό με την εσωτερίκευσή της από το παιδί, δεν είναι δυνατόν να διαχωριστούν από τις εκφάνσεις του τελικού μορφώματος της πρωταρχικής σκηνής του αγοριού ή του κοριτσιού. Συνεπώς, η συσχέτιση μεταξύ των δυό αυτών ταυτοχρόνων ρευμάτων, μας πληροφορεί περί της θέσης την οποίαν καταλαμβάνει η ψυχική υγεία του παιδιού επί μιας νοητής πορείας, η οποία πηγαίνει από την εύκολη και αποδοτική ικανότητα για παιχνίδι, την ζωή με φαντασία, την καλή σχέση με το σώμα του, την καλή σεξουαλική ζωή ή, έγγαμη ζωή της ενηλικίωσης, μέχρι καταστάσεις που είναι δύσκολες και κατ' αντιστοιχία προβληματικές.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 4η

Η ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΦΗΒΟΥΣ JACK NOVICK
Η ψυχοθεραπευτική δουλειά με εφήβους, κατά κοινή ομολογία, απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς και εμπειρία, η οποία ξεπερνά τις απαιτούμενες αναγκαιότητες δουλεύοντας με ενήλικες. Προϋπόθεση για μία τέτοια, επιτυχώς πορευθείσα ψυχοθεραπεύτική διαδικασία, είναι η ανάπτυξη μιας θεραπευτικής συμμαχίας, στα πλαίσια ενός ανοιχτού συστήματος λειτουργίας το οποίον θα επεκταθεί προς όλες τις φάσεις της θεραπείας από την αρχή μέχρι τον τερματισμό της. Σε κάθε μία από αυτές τις φάσεις θα πρέπει να εκπληρούνται συγκεκριμένα καθήκοντα, έτσι ώστε να ελαχιστοποιούνται οι πιθανότητες αποτυχίας. Οι ανάπτυξη των ικανοτήτων που χαρακτηρίζονται ως 'συνευρίσκομαι', 'συμπάσχω', 'συνεργάζομαι', λειτουργώ 'ανεξάρτητα από την θεραπεία μου', μετατρέπω 'ψυχικές γνώσεις σε πράξεις', συνιστούν στοιχειώδη καθήκοντα που απαιτεί η θεραπευτική συμμαχία. ΟΙ συγγραφείς αυτής της εργασίας παραθέτουν πληθώρα κλινικών παραδειγμάτων, τα οποία καλύπτουν σχεδόν κάθε πτυχή της τεχνικής που χρησιμοποιείται στη δουλειά τους με νέους ανθρώπους και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην αντι-μεταβίβαση, η οποία τόσο συχνά φαίνεται να μπορεί να αποτελέσει αιτία αποτυχίας της θεραπευτικής πορείας. Στο επίκεντρο της θεραπευτικής τους τεχνικής και θεραπευτικής τοποθέτησης βρίσκεται η λειτουργική επάρκεια του 'εγώ' και των προσαρμοστικών του αμυνών.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 5η

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΝΙΓΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΟΥΤΣΟΣ
Το αινιγματικό, το παράδοξο και το παράλογο αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης φύσης ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι μας αρέσει να βλέπουμε τους εαυτούς μας διαφορετικά. Όμως αυτές οι ανθρώπινες εκφράσεις θα υποβληθούν αργά ή γρήγορα στην διαδικασία του λεκτικού ιδιώματος, το οποίον υπακούει σε απαράβατους κανόνες αιτίου και αποτελέσματος. Αυτή η αντίφαση, δημιουργεί εκ πρώτης όψεως κάτι σαν αδιέξοδο σε κάθε προσπάθεια για εξέτασή τους. Κι όμως η ψυχανάλυση έχει δώσει λύση σ' αυτή την απόλυτη αναγκαιότητα: έχει απομονώσει ένα σύνολο εννοιών πέραν των οποίων τίποτα δεν μπορεί να λεχθεί, αφ' ης στιγμής έχουν καταστεί συνειδητές από την κατάσταση της ασυνειδητότητάς τους και συγχρόνως το συνοδεύων συναίσθημα της υποκειμενικής ικανοποίησης μπορεί να διατηρείται πέραν κάθε προσπάθειας για εκλογίκευσή τους. Αυτό συμβαίνει επειδή η υποκειμενική κατάσταση της ικανοποίησης είναι εξ ορισμού αντίθετη σε κάθε τάση αμφισβήτησης. Η ψυχανάλυση κατορθώνει ώστε να επικοινωνεί το ασυνείδητο (παράλογο, παράδοξο, αινιγματικό; με το συνειδητό δημιουργώντας στην αναμεταξύ τους περιοχή του χρόνου και του χώρου τα κατάλληλα εκείνα λεκτικά ισοδύναμα, που προσονομάζουν με υλικά αντικείμενα ως προς την σταθερότητά τους.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 6η

Ο ΔΥΝΗΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ
NINA FAHRI
Η συγγραφεύς είναι μία εκ των πλέον αντιπροσωπευτικών κλινικών και θεωρητικών της σχολής του μεσαίου χώρου της ψυχανάλυσης. Στο παρόν έργο της συζητάει κατά βάση ένα πολύ γνωστό βιβλίο της ψυχαναλύτριας Marion Milner [The Hands of the Living God], σε συσχετισμό με την θεωρία του Donald Winnicott, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στην έννοια του 'δυνητικού χώρου' την οποίαν ο ίδιος έχει αναπτύξει. Στο βιβλίο της Milner, η περίφημη ασθενής της Susan αναλύεται κυρίως μέσα από τα ίδια τα σχέδιά της. Όμως, ας σημειωθεί ότι, η ίδια η συγγραφεύς προσθέτει την δική της κλινική και θεωρητική ανάλυση της περίπτωσης και ιδιαιτέρως εκθέτει την άποψή της σχετικά με την πιθανή προέλευση της κατάρρευσης του δυνητικού χώρου και τους λόγους που βρίσκονται πίσω από τις ψυχωσικές διαδικασίες και ευθύνονται για την ψυχική διαταραχή της Susan: πρόκειται για την καταστροφική ασυμβατότητα και την συμβιωτικά ανταγωνιστική ενδομήτρια συνύπαρξη της 'Susan' με τον μητρικό πλακούντα, όπως αυτά εκφράστηκαν μέσα από τα σκίτσα της, έτσι ώστε, εν τέλει, να προκληθεί η επονομαζόμενη από την συγγραφέα 'σκληρυμένη ταύτιση'* μεταξύ των δυο τους. Αυτό οδήγησε στην κατάρρευση του αναγκαίου δυνητικού χώρου, συνοδευόμενης από μίαν εντελώς συντηξιακή και συγχυτική αίσθηση του εαυτού της. Η όλη αυτή κατάσταση επαναβιώθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Είναι γνωστό ότι αυτό το βιβλίο της Marion Milner, καθώς επίσης η χρήση έξω-αναλυτικών μεθόδων- όπως είναι η ζωγραφική-για θεραπευτικούς σκοπούς από τους ίδιους τους ψυχαναλυτές, άνοιξε έναν τεράστιο διάλογο στην ψυχαναλυτική κοινότητα, σχετικά με την καταλληλότητα του να θεραπεύονται ψυχωσικοί ασθενείς παρομοίως. Επίσης, έθιξε το θέμα της αντιμεταβίβασης και το ποιες δυσκολίες του ίδιου του αναλυτή εμφαίνονται μέσα από τέτοιες 'αναλυτικές' τεχνικές. Οι συγκεκριμένες απόψεις της συγγραφέως, καθώς και η οπτική κάτω από την οποίαν βλέπει τα ζητήματα που θίγονται στην εργασία της έχουν από μόνες τους το δικό τους ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 7η

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
ROBERTO P. NEUBURGER
Στην παρούσα εργασία εκτίθεται ένα γενικό πλαίσιο της ιστορικής διαδρομής της Ψυχανάλυσης στην Αργεντινή και της επίδρασής της μέσα στον Αργεντίνικο πολιτισμό. Μετά από μερικές αρχικές προσπάθειες ντόπιων ψυχιάτρων και μεταναστών ψυχαναλυτών, οι οποίοι είχαν τελειώσει την εκπαίδευσή τους στην Ευρώπη, ιδρύθηκε η Αργεντινή Ψυχαναλυτική Εταιρεία (APA; το 1942. Περιγράφεται η θεωρητική επιρροή του Κλαϊνισμού στις συνεισφορές των κυρίων εκπροσώπων της Εταιρείας, καθώς επίσης και κάποιους δογματισμούς που περιόρισε την ποιότητα της παραγωγής τους και έγινε εν συνεχεία, το θεμέλιο της ενθουσιώδους υποδοχής των ιδεών του Lacan. Σήμερα, αυτές αναπτύσσονται από τα μέλη των ποικίλων Λακανικών Εταιρειών, οι οποίες δεν ανήκουν πια στην ΙΡΑ. Περιγράφεται επίσης ο ουσιαστικός ρόλος των ψυχαναλυτών στο Δημόσιο Τομέα - στα Δημόσια Νοσοκομεία και στα Κοινοτικά Κέντρα - για την υποστήριξη της 'υποκειμενικότητας', όταν η τεχνολογία την απειλεί σφοδρά και συντριπτικά.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 8η

Ο ΨΥΧΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΤΗ/ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ: ΜΗ ΜΑΘΑΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ - ΧΙΡΟΣΙΜΑ, Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ Η 11Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
HANNA SEGAL
Σ' αυτή της την εργασία, η συγγραφεύς συμβάλλει στην κατανόηση μιας άκρως σημαντικής πολιτικής κατάστασης, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Βασικά, αναλύει τα χαρακτηριστικά ατόμων, ομάδων ή κοινωνιών, που επί τη βάσει μιας ψυχωσικού-τύπου, ψυχικής προδιάθεσης που τροφοδοτείται από μια άκρατη παντοδυναμία, δεν διστάζουν να εκτελούν τα πλέον σοβαρά εγκλήματα στο όνομα μιας θεμελιακής αρχής από την οποία έχουν καταβληφθεί. Η όλη κατάσταση γίνεται ακόμη περισσότερο περίπλοκη εκ του γεγονότος ότι άτομα ή κοινωνίες που βιώνουν μια τέτοια ψυχολογική κατάσταση βρίσκουν εξαιρετικά δύσκολη την αντιμετώπιση αισθημάτων ενοχής που εγείρονται μέσα τους εξ αιτίας των πράξεών τους και αντ' αυτού παρατηρούμε μια έξαρση της υπομανιακής του συμπεριφοράς. Υπάρχουν όμως άτομα ή ομάδες που δεν ενδίδουν στην τόσο διαταρακτική αυτή κατάσταση, κρατώντας τα μυαλά τους στη θέση τους, χωρίς να ταυτίζονται με τον ιδεαλιστή/τρομοκράτη. Αυτοί διατηρούν το δικαίωμα να κάνουν ερωτήσεις, να ζουν πλήρως τη ζωή τους και να μάχονται για την ελευθερία τους, έξω από το πλαίσιο της επιβολής της πρωταρχικής διαδικασίας του ψυχισμού τους.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 9η

Η 'ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ' ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΚΑΙ ΟΙ 'ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ' ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΜΙΓΟΣ
Η Ψυχαναλυτική σκέψη έχει προσφέρει συχνά την δυνατότητα να φωτισθούν διάφορες πτυχές και λειτουργίες που συνδέονται με τη δημιουργικότητα στο χώρο των τεχνών, της λογοτεχνίας ή της ποίησης. Λιγότερο συχνά, η ίδια η ψυχανάλυση έχει χρησιμοποιήσει τις τέχνες ή την ποίηση για να προχωρήσει περισσότερο στην κατανόηση κάποιων καταστάσεων ή λειτουργιών που συνδέονται με το αντικείμενό της, δηλαδή την μελέτη του ασυνειδήτου. Υπάρχουν όμως αναλυτές, που το έργο τους έχει επηρεασθεί από αυτούς τους χώρους, όπως είναι οι D.W.Winnicott, M.R.Khan, M.Millner, D.Anzieu, R.Kaes, A.Green και πολλοί άλλοι. Φαίνεται, ότι η επικοινωνία ανάμεσα σε αυτούς τους τομείς δημιουργίας του ανθρώπινου πνεύματος είναι πολύτιμη, προκειμένου να γίνουν καλύτερα αντιληπτές κάποιες αναλογίες που υπάρχουν μεταξύ των διαφόρων επιπέδων της ανθρώπινης ύπαρξης και της φυσικής πραγματικότητας που την εμπεριέχει. Η συνεισφορά του ο.Ελύτη είναι πολύτιμη σε αυτήν την προοπτική. Το έργο του μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τη βαθύτερη ενότητα των επιπέδων που συνθέτουν την ανθρώπινη φύση, καθώς και την σχέση τους με τη φυσική πραγματικότητα, της οποίας αποτελούν μέρος. Οι αναλογίες και οι σχέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στα επίπεδα αυτά, στα βαθύτερα και λανθάνοντα στρώματα που συνθέτουν τον κόσμο μας, καθώς και η αναζήτηση της θεμελιακής ενότητας που τα υποστηρίζει, γίνονται καλύτερα αντιληπτές μέσω της ποιητικής σκέψης, η οποία προσεγγίζει άμεσα τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της ζωής. Πρόκειται για ένα είδος 'ποιητικής νοημοσύνης, όπως ο ίδιος ο ποιητής την ονόμασε, διαφορετικής όμως φύσης από αυτήν που ορίζουμε κλασσικά ως 'νοημοσύνη', και στην οποία δυνητικά μπορεί να έχουν πρόσβαση όλοι οι άνθρωποι. Η ποιητική νοημοσύνη του Ο.Ελύτη τον οδήγησε στην αναζήτηση των θεμελιακών χαρακτηριστικών της ζωής, σε πεδία όπου κυριαρχούν έννοιες, όπως του κενού, της ψυχοσωματικής ενότητας, της σημασίας του χώρου και του χρόνου, του παιχνιδιού και της δημιουργικότητας, του μυστικού, του μυστηρίου και της λανθάνουσας πραγματικότητας. Ο λόγος του έρχεται να συντονισθεί με πολλές θεωρητικές και κλινικές παρατηρήσεις της ψυχαναλυτικής σκέψης, αναδεικνύοντας το ποιητικό υπόβαθρο της φύσης και της ζωής σε όλες της τις εκφάνσεις.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων

  

ΠΕΡΙΛΗΨΗ 10η

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ
ANTOINE COREL
Στο κινηματογραφικό έργο με τίτλο 'Το Βλέμμα του Οδυσσέα', ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος μας δείχνει για μία ακόμη φορά όλα τα τυπικά πλέον στοιχεία της κινηματογραφικής του μαεστρίας: σιγανό ξετύλιγμα της ιστορίας, χωροχρονικό πλέξιμο των γεγονότων, μακρόσυρτες εικόνες. Έτσι, ο θεατής έχει στη διάθεσή του όλο το χρόνο για να ανασυνθέσει την δική του ιστορία εν παραλλλήλω με την ιστορία του έργου. Στο συγκεκριμένο έργο, ένας άνδρας που ονομάζεται 'Α', υποτίθεται ότι ψάχνει στα Βαλκάνια για να βρει τρία κινηματογραφικά καρούλια, τα οποία είχαν γίνει από έναν φημισμένο σκηνοθέτη και τα οποία ποτέ δεν κυκλοφόρησαν. Όμως, κατά βάση ψάχνει για να βρει το παρελθόν του και να γεμίσει το τεράστιο εσωτερικό του κενό. Η ήρεμα μπερδεμένη ψυχολογική του κατάσταση συνδέεται με την πολυτάραχη ιστορία των Βαλκανίων, απ' όπου προέρχεται αυτός ο άνδρας. Πρόκειται για μία ιστορία με συγκεκριμένα σύνορα, γλωσσικά ιδιώματα, ανθρώπους, πολιτισμούς, κουλτούρες, που όλα μαζί πλέκονται μ' ένα μοναδικό τρόπο.

Επιστρέψατε στη λίστα των Τίτλων Περιλήψεων